گیلان (وبلاگ علی احمد خانی پرشکوه)

یادداشت های یک پرشکوهی با همه افکار و اتفاقات روز مره زندگی

کشت چای ومشکلات مربوط به آن
ساعت ۱٠:۳٠ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۱۸ اردیبهشت ۱۳٩۱   کلمات کلیدی: چای ،روستای پرشکوه ،عکس گل چایی ،کشت چای ومشکلات مربوط به آن

کشت چای ومشکلات مربوط به آن

این پست تکمیل می شود و از همه عزیزان می خواهم در تکیل آن به من کمک کنند .

هر سال که بهار می شود مشکلات چایکاران شروع می شود.

سالها قبل که کاشف السلطنه بذر چای رو به ایران آورد هیگاه فکر نمی کرد سر نوشت چای به اینجا برسد

درطول این چند دهه از عمر من که می گذرد چیزهای عجیبی درباره چایی دیدم

 گل چای

یک موقع ای کشاورزان بعد از برداشت چای مراحل خشک کردن را دستی انجام می داند به مرور که کشت چای رواج یافت بعضی از سرمایه دران ماشین آلات مربوطه را خریده ومراحل تولید چای خشک را در کارخانه ای کردند وبعضی از مردم از جمله روستای ما دستگاه مالشی را به صورت گروهی خریداری کردند که با نیروی دست به حرکت می کرد وبا آمدن برق این دستگاهها به موتور برقی مجهز شد ونیز مردم به صورت اشتراکی اقدام به ساخت کارخانه کردند که کارخانه چایسازی پرشکوه همان کارخانه است البته کم کم صاحب فعلی این کارخانه سهام دیگر شرکا را خرید .

در یک دوره از زمان فروش چای بصورت آزاد ممنوع شد وچایکاران مجبور بودند تمامی چای خود را به کارخانه های چای خشک کنی بفروشند ودولت هر 15 روز یک بار پول کشاورزان را پرداخت می کرد و این زمان اوج تولید ونهایت شکوفایی این صنعت بود.

تجار در این دوره دچار مشکل بودند وکارخانه داران بصورت قاچاق ویا دزدکی گاهی این چایهای را بفروش می رساندن حتی کشاورزان نیز کمتر جرات می کردند چای خشک کنند وبه تدریج راه ورسم درست کردن چای وابزار آلات  چای سازی دستی از بین رفت ومزارع چای روز بروز بزرگ تر شد.

..........

حالا جنگ تمام شده بود بعد دولتها یی سر کله شان پیداشد که همه چیز را می خواستند خصوصی سازی کنند !!! زورسان به هر که رسید از آنجا شروع کردند ...

کشاورزان مردمان مخلصی که نه سوادی داشتند وهمه چیزشان زمین شان بود اولین قر بانیان این سیاست بودند .

رویه این شد پول چایکاران را به کارخانه دار دادند تا خودش از کشاورز خرید کند به هر قیمتی وهر طوری که دوست داشت !! البته با نظارت سازمان چای!!! کم کم تحویل پول به چایکار ماهیانه، سه ماه یکبار ، شش ماه یکبار وگاهی تا به فصل بعد چای کشیده شد.

مردمی که زمینشان را مثل جانشان دوست داشتن حالا گرسنه شده بودند اعتراض کردن برخورد شد برخوردی که در زمان اصلاحات انجام شد وهیچ صدای از اصلاح طلبان درنیامد ، در این میان برخورد با پدران وبرادران شهید نیز مستثنی نبودن .

وبدین تر تیبی بود وضعیت ظاهرا آرام شد.

جونان چایکار برای کار  به به تهران و ... رفتند چایکاری رو به نا بودی رفت باغات چای از بین  رفت وتبدیل به جنگل شد وآماده برای ویلا سازی این رویه ادامه دارد.

بزودی  اثری از چای ایرانی نخواهیم دید.

کیست مسئول سلامت مردم ؟ کیفیت وبهداشت تولید کنندگان چای کشورهای تولید کننده را چه کسی کنترل می کند؟

آیا کسی هست به این مردم کمک کند؟

این پست تکمیل می شود و از همه عزیزان می خواهم در تکیل آن به من کمک کنند .