گیلان (وبلاگ علی احمد خانی پرشکوه)

یادداشت های یک پرشکوهی با همه افکار و اتفاقات روز مره زندگی

دیدی خدا بی خیال یک آدمی میشه ؟
ساعت ۸:٤٠ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٧ آذر ۱۳٩٢   کلمات کلیدی: قرآن ،هدایت ،خدا ،امید

بسم الله الرحمن الرحیم

...

می رویم دیدن مریض ،دکتر ها قطع امید کرده اند، می گویند :" دکتر گفته : "هر چه می خواهد بخورد ، امیدی نیست"!

......

  به دلایلی یکی که با خدا رابطه ای ندارد یا بهتر بگویم قبول ندارد ،هم صحبت می شوی ، از خودش می گوید، با خنده می گوید:" چند سالی است که هیچ مرضی نگرفته ام ،هیچ ،حتی سرماخوردگی ساده"؟...

....


در جایی گرم صحبت هستیدیکی صحبت می کند:

".... فلانی اگر آمد چیزی خواست ، من حوصله اش را ندارم ، یه چیزی بهش بدین بره..."!

........

می دونید اینها ریشه قرآنی دارده؟            

خدا هم به یک سری از انسانها ها که امیدی به هدایت شان نیست نعمت هایش را بی حد وحساب می بخشد وبعد یک مرتبه ،عذاب را نازل می کند، این آیات سوره انعام حکایت این گروه از افراد است:

 

 

 

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا إِلَىٰ أُمَمٍ مِّن قَبْلِکَ فَأَخَذْنَاهُم بِالْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ لَعَلَّهُمْ یَتَضَرَّعُونَ ﴿۴٢﴾

هر آینه بر امتهایى که پیش از تو بودند پیامبرانى فرستادیم و آنان را به سختیها و آفتها دچار کردیم تا مگر زارى کنند.

فَلَوْلَا إِذْ جَاءَهُم بَأْسُنَا تَضَرَّعُوا وَلَٰکِن قَسَتْ قُلُوبُهُمْ وَزَیَّنَ لَهُمُ الشَّیْطَانُ مَا کَانُوا یَعْمَلُونَ ﴿۴٣﴾

پس چرا هنگامى که عذاب ما به آنها رسید زارى نکردند؟ زیرا دلهایشان را قساوت فراگرفته و شیطان اعمالشان را در نظرشان آراسته بود.

فَلَمَّا نَسُوا مَا ذُکِّرُوا بِهِ فَتَحْنَا عَلَیْهِمْ أَبْوَابَ کُلِّ شَیْءٍ حَتَّىٰ إِذَا فَرِحُوا بِمَا أُوتُوا أَخَذْنَاهُم بَغْتَةً فَإِذَا هُم مُّبْلِسُونَ ﴿۴۴﴾

چون همه اندرزهایى را که به آنها داده شده بود فراموش کردند، همه درها را به رویشان گشودیم تا از آنچه یافته بودند شادمان گشتند، پس به ناگاه فروگرفتیمشان و همگان نومید گردیدند.

 

فَقُطِعَ دَابِرُ الْقَوْمِ الَّذِینَ ظَلَمُوا ۚ وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ ﴿۴۵﴾

پس سپاس پروردگار جهانیان را که ریشه ستمکاران برکنده شد.

پی نوشت: خدایا ما را هیچ وقت به حال خودما رها نکن .