گیلان (وبلاگ علی احمد خانی پرشکوه)

یادداشت های یک پرشکوهی با همه افکار و اتفاقات روز مره زندگی

انسان خوب و سعادتمند
ساعت ۸:٠٤ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ۸ اسفند ۱۳٩۱   کلمات کلیدی: انسان کامل ،سعادتمند ،قرآن ،پدر و مادر

بسم الله الرحمن الرحیم

بعضی موقع آدم فکر می کنه چه چیزی خوبه و انسان سعادتمند چه کسی می باشد

و برای سعادتمند شدن چه باید کرد؟

ما خودمان را به آب آتش می زنیم تا به قول خودمان سعادتمند شویم

یه چیزهایی برای ما سعادت وکامیابی است و وقتی به آن می رسیم می بینیم به قول معرف همچی مالی نیست ، هر چند شاید به رو مون نیاریم 


 ما هر وسیله ای رو می بینیم فوری دنبال دفتر چه راهنمایش می ریم

البته ما ایرانی ها اکثرا بعد از اینکه مدتی از این وسیله استفاده کردیم وبعضی مواقع  وقتی آسیبی به اون وارد شد تازه به فکر دفتر چه راهنما می افتیم.

داشتم سوره احقاف  رو می خوندم

دیدم چه جالب وساده انسان سعادتمند  وکامیاب رو توضیح داده برام خیلی جالب بود گفتم برای شما هم یادداشت کنم

البته بعدش هم بدبخت ها رو معرفی کرده که اینجا نیاوردم :

إِنَّ الَّذِینَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا فَلَا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَلَا هُمْ یَحْزَنُونَ ﴿١٣﴾
 
بی تردید کسانی که گفتند: پروردگار ما الله است، سپس [در میدان عمل بر این حقیقت] استقامت ورزیدند، نه بیمی بر آنان است و نه اندوهگین می شوند.
 
أُولَٰئِکَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ خَالِدِینَ فِیهَا جَزَاءً بِمَا کَانُوا یَعْمَلُونَ ﴿١۴﴾
 
اینان اهل بهشت اند که به پاداش اعمال شایسته ای که همواره انجام می دادند، در آن جاودانه اند.….
 
وَوَصَّیْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَیْهِ إِحْسَانًا ۖ حَمَلَتْهُ أُمُّهُ کُرْهًا وَوَضَعَتْهُ کُرْهًا ۖ وَحَمْلُهُ وَفِصَالُهُ ثَلَاثُونَ شَهْرًا ۚ حَتَّىٰ إِذَا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَبَلَغَ أَرْبَعِینَ سَنَةً قَالَ رَبِّ أَوْزِعْنِی أَنْ أَشْکُرَ نِعْمَتَکَ الَّتِی أَنْعَمْتَ عَلَیَّ وَعَلَىٰ وَالِدَیَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضَاهُ وَأَصْلِحْ لِی فِی ذُرِّیَّتِی ۖ إِنِّی تُبْتُ إِلَیْکَ وَإِنِّی مِنَ الْمُسْلِمِینَ ﴿١۵﴾
 
و انسان را درباره پدر و مادرش به نیکی سفارش کردیم. مادرش او را با تحمل رنج و زحمت باردار شد و با رنج و زحمت او را زایید. و دوران بارداری و باز گرفتنش از شیر سی ماه است، تا زمانی که به رشد و نیرومندی خود و به چهل سالگی برسد، گوید: پروردگارا! به من الهام کن تا نعمتت را که بر من و پدر و مادرم عطا کرده ای سپاس گزارم، و کار شایسته ای که آن را می پسندی انجام دهم و ذریه و نسل مرا برای من صالح و شایسته گردان که من به سوی تو بازگشتم و به یقین از تسلیم شدگان [به فرمان ها و احکام] توام.
 
أُولَٰئِکَ الَّذِینَ نَتَقَبَّلُ عَنْهُمْ أَحْسَنَ مَا عَمِلُوا وَنَتَجَاوَزُ عَن سَیِّئَاتِهِمْ فِی أَصْحَابِ الْجَنَّةِ ۖ وَعْدَ الصِّدْقِ الَّذِی کَانُوا یُوعَدُونَ ﴿١۶﴾
 
اینانند کسانی که ما از آنان بهترین اعمالی که انجام داده اند می پذیریم، و از گناهانشان در زمره اهل بهشت در می گذریم؛ [خدا وعده داد] وعده درست و راست که همواره به آن وعده داده می شدند