گیلان (وبلاگ علی احمد خانی پرشکوه)

یادداشت های یک پرشکوهی با همه افکار و اتفاقات روز مره زندگی

عید قربان ؛ قربانی نفس برای رسیدن به قرب الهی
ساعت ۱۱:٢۱ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۳ آبان ۱۳٩۱   کلمات کلیدی: دعای عرفه ،عید قربان ،امام حسین (ع) ،گناه

شنیده ام شب قدر شبی است که سرنوشت انسانها رقم می خود وبدبخت ترین کس کسیه که در این شب بخشیده نشدو این شخص باید صبر کند

صبر کند 

صبر کند تا روز عرفه و

     در صحرای  عرفات ....

                 ...................

                             ..................

                 ...................

   خدایا فردا روز عرفه است

         و

دست من کوتاه است از عرفات

 

نمی تونم برم عرفات

پشتم خم شده از بار گناه

 

                  طاقت ندارم ؛

 اگر شب قدر مرا نبخشیده باشی چه کنم؟

بیچاره ام و درمانده

روز عرفه می آم

می آم روز  عرفه پیشت

که مرا ببخشی

 

اما نمی تونم برم عرفات

چه کنم؟

 

تو که هرجا حضور داری 

به حق این روزعرفه ما را ببخش

ونا امید نکن

 

خدایا اگر بخشیده نشویم چه چیز را باید عید بگیریم

  

    و می دانیم که:

                                  

 " خدایا؛ تو قصد نداشتی اسماعیل قربانی شود؛ بلکه او را بهانه کردی تا ابراهیم را به خود نزدیک‏تر کنی.

تو می‏خواستی ابراهیم، همه تعلقات خویش را قربانی کند تا خلیل اللّه‏ شود.

و ابراهیم علیه‏السلام، خود را از هر چه غیر تو، جدا کرد تا به تو بپیوندد.

ای خدای ابراهیم؛

من هم قربانی آورده‏ام؛ می‏خواهم تمام بدی‏هایم را قربانی کنم.

هوی و هوس، توان عروج را از من ربوده است،

می‏خواهم هوی و هوس را ذبح کنم و با بال‏های ایمانم به سوی تو پرواز کنم.

 می‏خواهم از مرداب گمراهی به درآیم تا در دریای بی‏کران محبتت، غرق شوم.

تو را به خودت سوگند مرا دریاب و بپذیر... "

(این قسمت ازسایت تبیان از فهیمه موحدی)