گیلان (وبلاگ علی احمد خانی پرشکوه)
یادداشت های یک پرشکوهی با همه افکار و اتفاقات روز مره زندگی
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: علی احمدخانی پرشکوه - شنبه ٢۸ اسفند ۱۳٩٥

بسم الله الرحمن الرحیم

در اواخر سال 95 هسیتم

این رو زها مصادف است با ولادت بانوی گرامی اسلام حضرت فاطمه زهرا  که درود و سلام خداوند بر او  و بر پدر و مادر گرامی و بر شوهرش و بر فرزندانش و بر همه دوستارانش

و چه زیبا است وقتی شیرینی این روز با یکی از زیباترین ها عمر هر آدمی ویا شاید بهتر است بگویم با شیرین ترین سرمایه هر انسانی ، مادر مرتبط است

مادر که عاشق ترین فرد به آدمی است و ما هیچ بهایی برای این عشق پرداخت نکرده ایم

قابل درک نیست برای آدمی که این عشق از کجاست

ما بدی میکنیم می بخشد، خوبی کنیم می خندد!

دعایش برای ماست  و سهمی برای خود قائل نیست!

بی توقع ، بردبار ، سازگاربا بی مهری های ما و البته گاهی همسرخود !

خدایا ! ، مادر را چونه آفریدی!؟

آدمی هر گاه می خواهد کاری برایش انجام دهد - حتی فدای جا ن - می بینم که جبران کننده نیست

خدایا اکنون  من اعتراف می کنیم که  از جبران محبت های او ناتوانمناراحت

تو بارحمت بی دریغش او را گرامی دار و مزد مادریش را بی دریغ و دم به دم به او ارزانی دار ، که

تو تنهاکسی هستی که می توانی پاداش مادر بودنش را به مادر عطا کنی

این ایام هفته گرامی داشت زن نیز می باشد

به راستی با این همه کوتاهی های که ما در زندگی داریم،واقعا" پایداری زندگی جز با گذشت زنانی که از یک سو وظیفه مادری خود را به طور کامل انجام می دهند و از سوی دیگر وظیفه همسری را، میسر نیست

همسرانی که به حقیقت مردانه تر از مردان در زندگی حضور دارند وبه  برخی موارد  وحشت می کنم از انبوه مشکلاتی که در زندگی ، سر راهشان قرار دارد و با آرامش و گذشته آنها را پشت سر می گذارند.

خدایا شکرت به خاطر این نعمت  بزرگی که به ما اختصاص داده ای

 خدایا به همه فرزندان توفیق روز افزون برای خدمت به مادر عطا کن و  و مادران و همسران ما را  در دو دنیا سعادتمند گردان ، و به همسران ما  آنچه  از نیکی در دو نیا وجود دارد بهره ای قرار ده ، و از نسل ما مادران دیندار و باگذشت  قرار ده ،به حق بی بی دوعالم فاطمه علیه السلام

نویسنده: علی احمدخانی پرشکوه - دوشنبه ٩ اسفند ۱۳٩٥

 

قرآن کریم( اسرا -آیه 80)

نویسنده: علی احمدخانی پرشکوه - شنبه ۳٠ بهمن ۱۳٩٥

این هم از کانال پرشکوه :

نویسنده: علی احمدخانی پرشکوه - سه‌شنبه ٢٦ بهمن ۱۳٩٥

www.cloob.com

 

نویسنده: علی احمدخانی پرشکوه - دوشنبه ٦ دی ۱۳٩٥

دوستی می گفت:

سوار مترو شدم، صندلی های قطار خالی بود و جا برای همه بود و من نیز سوار شدم و روی یکی از صندلی ها نشستم

مترو حرکت کرد، در ایستگاههای بعدی صندلی ها هم پر شد و تعدادی سرپایی سوار شدن

به ایستگاهی رسیدیم که به همراه مسافران یک پیر مرد بیش از 70 ساله با عصا وارد شد و ایستاد، توجه من به او جلب شد

برخی از کسانی که رو صندلی ها بودن نوجوان و برخی جوان و برخی میان سال و ادم مسن اصلا" نبود

من آخرین فرد در ردیف صندلی بودم و شاید مسن تر ین، بلند شدم و صدایش کردم

جلو آمد و تعارف کردو روی صندلی نشست و دعا کرد

زمانی نگذشت که بلند گو اعلام کرد:

" ایستگاه جوانمرد قصاب " !

و من بفکر فرو رفتم، جوانمرد !، قصاب! ،"قصاب جوانمرد" و یا "جوانمردقصاب"

تو این فکر که جوانمردی چگونه بود و چگونه هست!.

و....

نویسنده: علی احمدخانی پرشکوه - یکشنبه ٥ دی ۱۳٩٥
یکی از پیامبران بزرگ الهی که در طول عمرش سختی های فراوانی کشید، حضرت موسی(ع) بود.ایشان در برهه ای از زندگی خود با ابلیس چهره به چهره ملاقات کرد.
در این باره رسول گرامی اسلام(ص) می فرماید:موسی(ع) در مکانی نشسته بود. ناگاه شیطان که کلاه دراز و رنگارنگی به سر داشت نزد موسی(ع) آمد و کلاهش را به نشانه احترام از سر برداشت و بین حضرت موسی(ع) و ابلیس چنین گفتگو شد:
موسی(ع): تو کیستی؟
ابلیس: من شیطان هستم
موسی(ع): ابلیس تو هستی؟ خدا تو را دربه در کند.
ابلیس: من نزد تو آمده ام تا به خاطر مقامی که در پیشگاه خدا داری به تو سلام کنم.
موسی(ع): این کلاه چیست که برسرداری؟
ابلیس: با رنگها و زرق و برق این کلاه دل مردم را می ربایم.
موسی(ع): به من از گناهی خبر ده که هرگاه انسان مرتکب آن گردد، تو بر او مسلط گردی.
ابلیس: در سه مورد بر انسان مسلط می شوم؛ اول هنگامی که او از خود راضی شود و اعمال خود را بپسندد و خودبین باشد. دوم هنگامی که او عملش را زیاد تصور کند و سوم هنگامی که او گناهش را کوچک بشمارد.
نویسنده: علی احمدخانی پرشکوه - یکشنبه ۱٤ آذر ۱۳٩٥

 

 


پیامبر، مهربانی خاصی نسبت به زنان داشت و پیوسته سفارش زنان را به امت می نمود و می فرمود بهترین شما کسی است که برای زنان بهتر باشد و خودم از همه ی شما نسبت به زنان مهربانترم.

 

 

اخلاق پیامبر در خانواده

 

در آن دنیایی که پست ترین مرد اگر زورش به هیچ کس نمی رسید لااقل برای همسرش پادشاهی می کرد و او را بی هیچ تردیدی خدمتکار خود می دانست، پیامبر خدا همه ی کارهای شخصیش را حتی درون منزل، خود انجام می داد و آن را جزء  وظایف زنان نمی دانست . علاوه بر این در انجام کارهای منزل نیز مادامیکه حضور داشت کمک می نمود. تا جاییکه روایت کرده اند که پیامبر خدمتکار اهل خانه اش بود. این روایت با توجه به روایتی از خود رسول خدا بیشتر قابل درک و باور می شود که فرمود "سید القوم خادمهم": بزرگ هر قومی خدمتکار آن قوم است.(بحار ،ج 76، ص273)

گاه اتفاق می افتاد که حضرت خانه خویش را نظافت می کرد و جارو می کشید و خود مکرر می فرمود: "کمک به همسر و کارهای منزل، صدقه و احسان در راه خدا محسوب می شود."( خدمتک زوجک صدقه. ر.ک: العبقریات الاسلامیه، ص 192 )

در روایت است که به حضرت علی علیه السلام سفارش فرمود که ای علی! از من بشنو و من جز آنچه خدایم فرمان داده است، نمی‏گویم. هر مردی که همسرش را در خانه کمک کند، به تعداد موهای اندامش، یک سال عبادت برایش به‏شمار می‏آورند؛ سالی که روزهایش روزه بوده و شب‏هایش را به پاخاسته باشد. ای علی! کسی که در خدمت خانواده‏اش در خانه باشد و خودخواهی نورزد، آفریدگار، نامش را در دیوان شهیدان می‏نگارد و برای هر قدمش، یک حج و یک عمره پاداش می‏دهد. ای علی! خدمت به همسر، کفاره گناهان بزرگ است و خشم پروردگار را فرو می‏نشاند (بحارالانوار، ج 101، ص 132)

ابن شهر آشوب در کتاب مناقب، روایت کرده که: "رسول خدا صلی الله علیه و آله کفش خود را وصله می زد، پوشاک خویش را می دوخت، در منزل را شخصا باز می کرد، گوسفندان و شترها را می دوشید و به هنگام خسته شدن خادمش در دستاس کردن به کمک او می شتافت و آب وضویش را خود تهیه می کرد. و در همه کارها به اهل خانه کمک می کرد. و لوازم خانه و زندگانی را به پشت خود از بازار به خانه حمل می کرد"

عایشه نقل کرده است : وقتی خلوت می شد، پیامبر لباس خود را می دوخت و کفش خویش را وصله می کرد . (14 بحار ج 16،ص 227).

پیامبر به ابراز محبت نسبت به همسر بسیار اهمیت می داد و به این کار سفارش می کرد و می فرمود: هر چه ایمان انسان کامل‏تر باشد، به همسرش بیشتر اظهار محبت می‏کند

 

همین اصرار پیامبر بر انجام کارهای خود باعث می شد که گاهی اطرافیان فکر کنند پیامبر خدا به انجام آن کارها علاقه ی خاصی دارد. مثلا عایشه می گوید: محبوب‌ترین کارها نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله خیاطی بود(مکارم الاخلاق،ص 10)

 

جز اینها پیامبر، مهربانی خاصی نسبت به زنان داشت و پیوسته سفارش زنان را به امت می نمود و می فرمود بهترین شما کسی است که برای زنان بهتر باشد و خودم از همه ی شما نسبت به زنان مهربانترم.

اگر چه طبق دستور الهی فرموده بود که خروج زن از خانه باید به اجازه ی همسر باشد اما در سیره ی آن حضرت سراغ نداریم که همسرانش را از خروج خانه نهی کرده باشد بلکه در روایت است که وقتی سختگیری عمر را نسبت به زنان دید به او فرمود زنان را راحت بگذار که آنها هم حوائجی دارند.

همچنین نقل شده است که عمر بارها به پیامبر به خاطر آزاد گذاشتن همسرانش اعتراض می کرد ! ( بخاری ،ج7،ص 129؛طبری ،جامع البیان ،ج22،ص 49).

به ابراز محبت نسبت به همسر بسیار اهمیت می داد و به این کار سفارش می کرد و می فرمود: هر چه ایمان انسان کامل‏تر باشد، به همسرش بیشتر اظهار محبت می‏کند (بحارالانوار، ج 103، ص 235.)

در برخورد با اشتباهات اهل منزل خشمگین نمی شد و بسیار منطقی و آرام مخالفت می کرد و آنها را مجبور به کاری نمی کرد.

انس ابن مالک مى‏گفت: کسى با زن و فرزندش مهربان‏تر از رسول گرامى نبود. او نسبت به همسران خود، هیچ‏گونه خشونتى نمى‏کرد و این، بر خلاف خلق و خوى مردم مکه بود. بدزبانى برخى از همسران را تحمل مى‏کرد ؛ تا آن جا که دیگران از این همه تحمل پیامبر، رنج مى‏بردند. (صحیح مسلم، ج 5، ص 114 ؛ مرتضى مطهرى، مجموعه آثار، ج 2، ص 254)

عایشه با همه ی بدخلقی اش تا جایی از پیامبر محبت دید که درباره ی اخلاق ایشان در خانه گفت :

احدى از پیامبر صلی الله علیه و آله خوش خلق تر نبود، هیچ کس از اصحاب و اهل بیت او را صدا نمى زد مگر این که در جواب مى فرمود: لبیک.(کحل البصر، ص 94.)

برگرفته ازسایت تبیان

نویسنده: علی احمدخانی پرشکوه - سه‌شنبه ٤ آبان ۱۳٩٥
 
قُلْ یَا عِبَادِیَ الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعًا ۚ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ (سوره مبارکه زمر آیه 53)

بگو: «ای بندگان من که بر خود اسراف و ستم کرده‌اید! از رحمت خداوند نومید نشوید که خدا همه گناهان را می‌آمرزد، زیرا او بسیار آمرزنده و مهربان است.

 

نویسنده: علی احمدخانی پرشکوه - سه‌شنبه ٢٧ مهر ۱۳٩٥

 

اصلاً حسین جنس غمش فرق می کند

این راه عشق پیچ و خمش فرق می کند

 
اینجا گدا همیشه طلبکار می شود
اینجا که آمدی کرمش فرق می کند
 
شاعر شدم برای سرودن برایشان
این خانواده، محتشمش فرق می کند
 
“صد مرده زنده می شود از ذکر یا حسین”
عیسای خانواده دمش فرق می کند
 
از نوع ویژگی دعا زیر قبه اش
معلوم می شود حرمش فرق می کند
 
تنها نه اینکه جنس غمش جنس ماتمش
حتی سیاهی علمش فرق می کند
 
با پای نیزه روی زمین راه میرود
خورشید کاروان قدمش فرق می کند
 
من از "حسینُ منّی" پیغمبر خدا
فهمیده ام حسین همش فرق می کند
 
 
شاعر: علی زمانیان 
  صد مرده زنده میشود....

یابن الحسن بیا که حلول محرم است

شادی به ما حرام شد که ایام ماتم است

 

شرمنده شد بهار ز گلزار کربلا

بلبل کند نوا که خزان محرم است

 

ما عاشقان لاله ی سرخ محمدیم

کز عطر او بهشت خداوند خرم است

 

صد مرده زنده می شود از ذکر یا حسین

ارباب ما معلم عیسی بن مریم است

 

عیسی اگر در اخر عمرش به عرش رفت

قنداقه ی حسین شرف عرش اعظم است

 

با یوسفش مقایسه کردم نگار گفت

او شاه مصر باشد و این شاه عالم است

 

ما را نیاز سیر چمن نیست در بهار

روی حسینیان گل و این اشک شبنم است

 

ای صاحب عزا به عزاخانه ها بیا

یاران سینه زن همه در زیر پرچم است

 

گر وعده ی بهشت به ما می دهد بهار

ما نیستیم طالب رضوان,مسلم است

 

بر عاشقان سیاحت گلشن حرام شد

خاکم به سر که قامت سرو علی خم است

 

ای آب بس کن این همه جوش و خروش را

در پیش چشم ما علی اصغر مجسم است

 

سقا ز تشنگان حرم شرمسار شد

شرمنده ی خجالت او نهر علقم است

 

ساقی تشنه ,تشنه برون آمد از فرات

قربان غیرتش شود عالم اگر کم است

 

چون محتشم بخوان به پیمبر(کلامیا)

باز این چه شورش است که در خلق عالم است

 

در بارگاه قدس که جای ملال نیست

سرهای قدسیان همه بر زانوی غم است


ولی الله کلامی زنجانی


نویسنده: علی احمدخانی پرشکوه - سه‌شنبه ۱۳ مهر ۱۳٩٥

خلوت گزیده را به تماشا چه حاجت است،چون کوی دوست هست به صحرا چه حاجت است.


السلام علیک یا ابا عبدالله

دوباره محرم آمد و عاشقان امام حسین(ع) در دلشان آشوب شد و هر کسی به طریقی در زنده نگهداشت عاشورا کوشش میکند

این عکس یکی از بهترین عکس های بود که تاکنون درباره محرم دیدم

به راستی حرارت خون سید الشهدا (ع) چرا روز به روز گسترش می یابد؟

 

 خدایا! تو می‌دانی که آنچه از ما سرزد، برای رقابت در فرمانروایی و نیز دسترسی به مال بی‌ارزش دنیا نبود، بلکه از آن روست که نشانه‌های آیین تو را بنمایانیم و سروسامان بخشی را در سرزمین‌هایت آشکار سازیم تا بندگان ستمدیدة تو آسوده گردند و به فرایض و سنن و احکام تو عمل کنند.

قسمتی از خطبه امام حسین در سر زمین منا

 

عکس اثر «رضا فلاحی‌مطلق» استان آذربایجان شرقی

 هیأت حسینی قرآنی عاشوراییان مراغه

نویسنده: علی احمدخانی پرشکوه - سه‌شنبه ۱٩ امرداد ۱۳٩٥

اگر (تمکّن کفّار از مواهب مادی) سبب نمی‌شد که همه مردم امت واحد (گمراهی) شوند، ما برای کسانی که به (خداوند) رحمان کافر می‌شدند خانه‌هایی قرار می‌دادیم با سقفهایی از نقره و نردبانهایی که از آن بالا روند(33)

و برای خانه‌هایشان درها و تختهایی (زیبا و نقره‌ای) قرار می‌دادیم که بر آن تکیه کنند(34)

و انواع زیورها؛ ولی تمام اینها بهره زندگی دنیاست، و آخرت نزد پروردگارت از آن پرهیزگاران است!(35)

و هر کس از یاد خدا روی‌گردان شود شیطان را به سراغ او میفرستیم پس همواره قرین اوست!(36)

و آنها [= شیاطین‌] این گروه را از راه خدا بازمی‌دارند، در حالی که گمان می‌کنند هدایت‌یافتگان حقیقی آنها هستند! (37)

 متن قرآن شریف:

وَلَوْلَا أَن یَکُونَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً لَّجَعَلْنَا لِمَن یَکْفُرُ بِالرَّحْمَٰنِ لِبُیُوتِهِمْ سُقُفًا مِّن فِضَّةٍ وَمَعَارِجَ عَلَیْهَا یَظْهَرُونَ(33)

وَلِبُیُوتِهِمْ أَبْوَابًا وَسُرُرًا عَلَیْهَا یَتَّکِئُونَ(34)

وَزُخْرُفًا ۚ وَإِن کُلُّ ذَٰلِکَ لَمَّا مَتَاعُ الْحَیَاةِ الدُّنْیَا ۚ وَالْآخِرَةُ عِندَ رَبِّکَ لِلْمُتَّقِینَ (35)

وَمَن یَعْشُ عَن ذِکْرِ الرَّحْمَٰنِ نُقَیِّضْ لَهُ شَیْطَانًا فَهُوَ لَهُ قَرِینٌ(36)

وَإِنَّهُمْ لَیَصُدُّونَهُمْ عَنِ السَّبِیلِ وَیَحْسَبُونَ أَنَّهُم مُّهْتَدُونَ(37)

سوره زخرف

 

پی نوشت: به حکمت های خدا ایمان داشته باشیم

نویسنده: علی احمدخانی پرشکوه - دوشنبه ٢٤ خرداد ۱۳٩٥
لَّا خَیْرَ فِی کَثِیرٍ مِّن نَّجْوَاهُمْ إِلَّا مَنْ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوْ مَعْرُوفٍ أَوْ إِصْلَاحٍ بَیْنَ النَّاسِ ۚ وَمَن یَفْعَلْ ذَٰلِکَ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ فَسَوْفَ نُؤْتِیهِ أَجْرًا عَظِیمًا- سوره نساءآیه 114
در بسیاری از سخنانِ درِگوشی (و جلسات محرمانه) آنها، خیر و سودی نیست؛ مگر کسی که (به این وسیله،) امر به کمک به دیگران، یا کار نیک، یا اصلاح در میان مردم کند؛ و هر کس برای خشنودی پروردگار چنین کند، پاداش بزرگی به او خواهیم داد.

 

نویسنده: علی احمدخانی پرشکوه - سه‌شنبه ۱۸ خرداد ۱۳٩٥

حلول ماه مبارک رمضان ، ماه میهمانی خدا را به همه تبریک عرض می کنم

آدم احساس غرور می کنه وقتی یه بزرگی مهمانش می کنه

حالا ببین خدا مهربون ما چقدر به ما لطف داره که یک ماه ما رو مهمون خودش کرده

سلام بر تو ای ماه مبارک رمضان

سلام بر سحرهای این ماه ، سلام بر بی خوابی ها ، سلام بر دعای ابوحمزه ، سلام بر شب قدرش و زمزمه دعای جوشن کبیرش

چه زود آمدی و چه زود میروی!

تا می خواهیم  به وجودت عادت کنیم،تن ضعیف ما دلگیر می شود و وقتی به زمان رفتن می شود دلگیرمی شویم  و اشکمان سرازیر

سلام بر سحر هایت و سلام بر شب زنده دارانت و سلام بر امام زمان ما امام مهدی (عج)

آقا جان شرمنده ایم از این همه دل شکستگی که باعثش ماییم

 

 


ادامه مطلب ...
نویسنده: علی احمدخانی پرشکوه - سه‌شنبه ٢۱ اردیبهشت ۱۳٩٥